สิงหาคม 9, 2020

คำเตือนของคนโบราณ 3 ข้อไม่ว่ายุคไหนก็ยังนำมาใช้ได้เสมอ

หลังจากทำงานต่างถิ่นมานาน 20 ปี หนุ่มใหญ่คิดว่าได้เวลากลับบ้านเกิดสักทีนายจ้างถามเขาว่า เขาจะขอรับเงินโบนัสทั้ง 20 ปี กลับไป หรือจะรับคำเตือนจากเขา 3 ข้อ

เขาขอเวลาคิดหนึ่งคืนปกติเขาเป็นคนที่รักและเคารพนายจ้างมาก เพราะนายจ้างเป็นคนเก่งและรักใคร่เขาอย่ างลูกหลานมาตลอด เขาเชื่อว่าคำเตือนจากนายจ้างต้องมีคุณค่าต่อเขาแน่นอนรุ่งขึ้นเขาจึงบอกนายจ้างว่าจะขอน้อมรับคำเตือนแทนเงินโบนัสทั้งหมด นายจ้างจึงให้คำเตือนเขาไปดังนี้

1. อย่ าคิดหาทางลัดสู่เป้าหมายมันเป็นไปได้ย าก ทุกอย่ างต้องยืนอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง

2. อย่ าเสียเวลาหรือเสี่ยงกับเรื่องเย้ายวนจิตใจต้องเข้มแข็ง เพราะอาจทำให้สูญเสียอนาคต

3. อย่ าตัดสินใจด้วยความวู่วามในย ามที่มีอารมณ์ฉุนเฉียวเพราะอาจทำให้ต้องเสียใจไปตลอดชีวิตเมื่อกล่าวคำเตือนเสร็จนายจ้างมอบขนมปังให้ไป 3 ก้อน พร้อมกับค่าจ้างเดือนสุดท้ายก่อนกำชับว่าขนมปังก้อนที่ใหญ่ที่สุด ให้นำออกมากินหลังจากกลับถึงบ้านแล้ว

เขาเริ่มเดินทางกลับบ้าน

หลายวันผ่านไป ขนมปังก้อนแรกกินไปแล้วครึ่งชิ้น เมื่อเดินมาถึงทางสามแพ่ งไม่แน่ใจว่าจะเดินไปทางไหนดีถามคนที่เดินผ่านมา คนแรกบอกให้เขาเดินเส้นทางลัด

แม้เส้นทางจะเล็กหน่อย แต่ระยะทางใกล้กว่าเยอะอีกคนบอกให้เขาใช้เส้นทางใหญ่จะดีกว่าแม้หนทางจะไกลหน่อย แต่เดินสะดวกและปลอดภัยด้วยใจที่คิดถึงเมียที่อยู่ที่บ้าน

อย ากกลับถึงบ้านไวๆ เขาจึงตัดสินใจเลือกเส้นทางลัดเมื่อเดินไปได้ไกลพอสมควรก็มีคนสวนทางมา บอกให้เขารีบหลบไปให้พ้น มีโจรดักปล้นอยู่ข้างหน้าเขาคิดถึงคำเตือนของนายจ้าง

“อย่ าคิดหาทางลัดสู่เป้าหมาย” เขาจึงรีบหันกลับไปใช้เส้นทางใหญ่ต่อไป

เดินต่อไปอีกหลายวันขนมปังก้อนที่สองหมดไปครึ่งชิ้น ตกค่ำหาโรงแรมเล็กๆ ริมทาง พักค้างแรมพอกลางดึกได้ยินเสียงร้องเพลงอันแสนไพเราะจากสตรีนอกโรงแรมใจจริงอย ากออกไปดูหน้าสตรีคนนั้นหน่อยเนื่องจากเสียงเพลงของหล่อนไพเราะจับใจเหลือเกินแต่พอนึกถึงคำเตือนข้อที่สองของนายจ้าง

“อย่ าเสียเวลาหรือเสี่ยงกับสิ่งเย้ายวน” คิดได้ดังนั้นก็สงบจิตสงบใจหลับต่อไปรุ่งเช้าเดินออกจากห้องพักเจ้าของโรงแรมบอกเขาว่า โชคดีที่เห็นคุณปลอดภัย เมื่อคืนมีแขกออกมาตามหาเสียงเพลงของผู้หญิงถูกเจ้าของเสียงเพลงซึ่งเป็นหญิงสติฟั่นเฟือนเอามีดไล่ฟั นจนบาดเจ็ บสาหัส

เดินต่อไปอีกหลายวันใกล้ถึงบ้านแล้ว ขนมปัง 2 ก้อนแรกก็หมดพอดี รีบเร่งฝีเท้า กว่าจะเดินทางเข้าถึงห มู่บ้านฟ้าก็มืดสนิทแล้วพอมาถึงหน้าบ้าน กำลังจะยื่นมือเคาะประตูด้วยความดีใจ ก็ได้ยินเสียงเมียคุยกับผู้ชายอีกคนที่อยู่ในบ้านเขาโกรธจัดแน่ใจว่าเมียต้องมีชู้แน่นอนระหว่างที่เขาไม่อยู่บ้าน เขาจึงคว้ามีดแล้วกำลังจะพังประตูเข้าบ้าน

ก็พอดีนึกถึงคำเตือนข้อที่ 3 “อย่ าตัดสินใจวู่วามในย ามที่มีอารมณ์ฉุนเฉียว”พอได้สติก็เลยทรุดตัวลงนั่งอยู่หน้าบ้านทั้งคืนรุ่งเช้าพอแน่ใจว่าจะคุมสติอารมณ์ตนเองได้แล้ว

ค่อยตัดสินใจไปเคาะประตูเมียเปิดประตู พอเห็นเขาก็แสดงอาการดีใจอย่ างมาก แต่เขากลับมีใบหน้าที่เรียบเฉยเขาถามเมียว่าผู้ชายที่อยู่ในบ้านเป็นใคร เมียยิ้มก่อนตอบว่า ก็เป็นลูกชายของเราไง ฉันคลอดลูกหลังจากที่คุณจากบ้านไปไม่กี่เดือนพอดีชายหนุ่มเดินออกมาจากห้อง

หน้าตาชายหนุ่มเหมือนพ่อไม่มีผิด พ่อลูกได้เจอหน้ากันครั้งแรกกอดคอกันร้องไห้ด้วยความตื้นตันทั้งพ่อแม่ลูก

บนโต๊ะกินข้าวเขาหยิบขนมปังก้อนที่ใหญ่ที่สุดออกจากกระเป๋าสัมภาระเตรียมจะแบ่งกันกินกับทุกคนในบ้าน พอฉีกขนมปังออก ก็พบว่ามีเงินก้อนโตฝังอยู่ในขนมปังก้อนนั้น

ซึ่งก็คือโบนัสทั้งหมดของเขาตลอด 20 ปีเขาเล่าเรื่องคำเตือนทั้งหมดของนายจ้างให้ลูกเมียฟังท่านคือผู้ใหญ่ที่เขารักและนับถือมาตลอด คำเตือนที่ทรงคุณค่าช่วยให้เขาเดินทางกลับถึงบ้านด้วยความปลอดภัย

หนี้บุญคุณครั้งนี้เป็นสิ่งที่เขาและครอบครัวจะจดจำไม่มีวันลืม…..คำเตือนทั้ง 3 ข้อ จึงได้กลายเป็นหลักการดำเนินชีวิตของทุกคนในครอบครัวนี้ตลอดไป

ที่มา : masrimok